Δεν ειχα γεννηθεί καν, όταν αυτός ο γραφίστας φιλοτεχνούσε αφίσες στην πόλη που μεγάλωσα. Και όμως τις βρήκα σήμερα, στα πράγματά μου από το πατρικό μου, που μου έφερε η μητέρα μου τις προάλλες,
Αφίσες με μήκος 1 και 1,5 μετρο περίπου, αντίστοιχα, ζωγραφισμένες στο χέρι με πενάκι η μία και με μαρκαδόρο η άλλη. Με γυμνό μάτι φαίνονται ξεκάθαρα οι μολυβιές που τον βοηθησαν στα γράμματα. Η πρώτη αφορά σε μία αποκριάτικη εκδήλωση και η γυναίκα φοράει την τοπική φορεσιά, και η άλλη σε μια διάλεξη σε κινηματογράφο.
_
_______________________
Και τώρα που το σκέφτομαι, στην δευτερη η μανα μου ηταν 8 μηνων σε μενα και έτρεχε σε διαλέξεις, και μετά μάζευε και τις αφίσες (φαντάσου, “αντίτυπα” 2 στην καθεμιά, και ίδια! και σίγουρα υπήρχαν κ αλλα, αυτά μάζεψε η δικιά μου)…
Νομίζω θα τα κάνω πίνακες.
ps. Αντε μετά να εκφράσεις γνώμη για τους γραφίστες (για την πλειοψηφία φυσικά) αυτής της πόλης, χώρας… Ας μη βρίσω, σε αυτό το ποστ…

































